خانه / * یاداشت ها / اعمال و مراقبات شب و روز عاشورا

اعمال و مراقبات شب و روز عاشورا

Print Friendly, PDF & Email

به نام خداوند لوح و قلم

دانشگاه حسینی و حضور بر سر سفره حسین بن علی (علیه السلام) انسان را با سرعت در سیر و سلوک الی الله به مقصد مقصود می رساند و هیچ راهی نزدیکتر از اتصال به سالار شهیدان (ع) نیست و علاوه بر سرعت دادن به انسان او را به قطب عالم امکان حضرت حجت بن الحسن العسکری (عج) نیز وصل و دست ما را در دست آقا جانمان میگذارد و وظیفه ماست که وقتی ماه مخصوص حسینی ، ماه محرم و خصوصا روز واقعه فرا می رسد حسینی بودنمان را در اعمال و رفتارمان ثابت کنیم و علاوه بر مراقبه و پرهیز از گناه نسبت به اعمال شب و روز عاشورا جدیت خاص همراه با اشک و فقان و گریه داشته باشیم و این نکته مهم را هم یادمان باشد هر روزمان عاشوراست و جهت رسیدن به سعادت ابدی هر روزمان خلوتی حسینی با ارباب داشته باشیم که در گشایش امورات بی نظیر است و به مرور پرده ها کنار خواهد رفت و این توسلات روزانه خود را مشهود خواهید دید.
بنابراین امام حسین (ع) را منحصر به محرم و عاشورا ندانید و از طرفی حرمت محرم خصوصا عاشورا را فوق العاده نگهدارید و مثل پدر و مادر مرده ای باشید که همه کسش را از دست داده و اینکه در شهادت ارباب بسوزید و گریه کنید و راهش را ادامه دهید و در عمل هم حسینی باشید.
یکی از مهمترین مظاهر محبت و ولاء به اهل بیت علیهم السلام برگزاری مجالس روضه و عزاداری است که تاثیر عجیبی در تطهیر قلوب از اوساخ عالم ماده و تسریع سیر سالکین به سوی مقام لقاء و قرب دارد.
علامه مرحوم طهرانی در رساله لب اللباب می‌فرمایند: « اکثر افرادى که موفّق به نفى خواطر شده و توانسته‌اند ذهن خود را پاک و صاف نموده و از خواطر مصفّا کنند و بالأخره سلطان معرفت براى آنان طلوع نموده است در یکى از این دو حال بوده است:
در حین تلاوت قرآن مجید و التفات به خواننده آن، که چه کسى در حقیقت قارى قرآن است و در آن وقت بر آنان منکشف مى‌شده است که قارى قرآن خداست جلّ جلاله.
از راه توسّل به حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السّلام زیرا آن حضرت را براى رفع حجاب و موانع طریق نسبت به سالکین راه خدا عنایتى عظیم است.»
(لب اللباب، ص ۱۵۰).
آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در المراقبات آورده است که در روز تاسوعا ، عاشورا و شب یازدهم محرم نان خالی بخورید.
شب عاشورا
شب دهم محرم شب عاشوراست، سیّد سیّد در کتاب «اقبال» براى این شب دعاها و نمازهاى بسیار با فضیلت هاى فراوان روایت کرده، از جمله صدر رکعت نماز که در هر رکعت پس از سوره حمد سه مرتبه سوره توحید خوانده، و بعد از پایان صد رکعت هفتاد مرتبه بگوید:

سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ

منزّه است خدا، و سپاس خداى را، و نیست معبودى جز خدا، و خدا بزرگتر است، و جنبش و نیرویى نیست مگر به خدای برتر بزرگ.
و در روایت دیگر پس از العلى العظیم استغفار هم ذکر شده.
و نیز چهار رکعت نماز در آخر شب که در هر رکعت پس از سوره حمد، هرکدام از آیه الکرسى و سوره هاى توحید و فلق، و ناس را ده مرتبه بخواند، و پس از سلام صدمرتبه سوره تحید را قرائت کند.
و دیگر چهار رکعت نماز، د رهر رکعت سوره حمد و پنجاه مرتبه سوره توحید و این نماز برابر است با نماز امیر المؤمنین علیه السّلام که فضیلت بسیار دارد، و فرموده: پس از نماز، بسیار ذکر خدا کند، و صلوات بسیار بر رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرستد، و هرچه میتواند بر دشمنان ایشان لعن کند.
و در فضیلت احیا  شب عاشورا روایت کرده: مانند آن است که عبادت کرده باشد به عبادت جمیع فرشتگان، و عبادت در آن، برابر هفتاد سال عبادت است، و اگر کسى را توفیق دست دهد، در چنین شبى در کربلا باشد، و امام حسین علیه السّلام را زیارت کند و نزد آن حضرت تا صبح بیتوته کند، خدا او را آغشته به خون امام حسین علیه السّلام در زمره شهدا با آن حضرت محشور فرماید.
از جمله چیزهایى که تاکید شده این است که شب عاشورا تا صبح پیش قبر امام حسین (علیه السلام ) بماند. شیخ صدوق و شیخ طوسى از معصوم (علیه السلام ) روایت نموده اند که : کسى که در شب عاشورا، امام حسین (علیه السلام ) را زیارت نماید و تا صبح در کنار قبر او بماند خداوند در روز قیامت او را برمى انگیزد در حالیکه آغشته بخون امام حسین (علیه السلام ) بوده یا خداوند را در روز قیامت دیدار مى کند در حالیکه آغشته بخون خود مى باشد.(بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‌۹۵، ص: ۳۴۰)

روز عاشورا

روز عاشورا روز شهادت امام حسین علیه السلام و روز مصیبت و حزن ائمّه اطهارعَلیهمُ السلام و شیعیان ایشان است و شایسته است که شیعیان در این روز مشغول کارى از کارهاى دنیا نگردند و از براى خانه خود چیزى ذخیره نکنند و مشغول گریه و نوحه و مصیبت باشند و تعزیت حضرت امام حسین علیه السلام را اقامه نمایند و به ماتم اشتغال نمایند به نحوى که در ماتم عزیزترین اولاد و اَقارب خود اشتغال مى نمایند.

مراقبه کامل و پرهیز از هر گونه گناه

نفرین و لعن بر قاتلان آن حضرت و یکدیگر را تعزیت گویند در مصیبت آن جناب و بگویند:
اَعْظَمَ اللّهُ اُجُورَنا وَاُجورَکمْ بِمُصابِنا بِالْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلامُ وَجَعَلَنا وَاِیاکمْ مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَعَ وَلِیهِ الاِْمامِ الْمَهْدِىِّ مِنْ الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ .

شایسته است در این روز مقتل بخوانند و یکدیگر را بگریانند.

خواندن هزار مرتبه توحید در این روز فضیلت دارد و روایت شده که خداوند رحمان نظر رحمت بسوى او کند .

شایسته است که شیعیان در این روز امساک کنند از خوردن و آشامیدن بى آنکه قصد روزه کنند و در آخر روز بعد از عصر افطار کنند به غذایى که اهل مصیبت مى خورند مثل ماست یا شیر و امثال آنها نه مثل غذاهاى لذیذ.

از حضرت امام رضاعلیه السلام منقول است که هر که ترک کند سعى در حوائج خود را در روز عاشورا و پى کارى نرود حق تعالى حوائج دنیا و آخرت او را برآورد و هرکه روز عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه او باشد حقّتعالى روز قیامت را روز فَرَح و سُرُور و شادى او گرداند و دیده اش در بهشت به ما روشن گردد و هرکه روز عاشورا را روز برکت نامد و از براى منزل خود در آن روز چیزى ذخیره کند خدا آن ذخیره را براى او مبارک نگرداند و در روز قیامت با یزید و عُبَیدُاللّهِ بن زیاد و عمر بن سعد عَلَیهِمُ اللَّعْنَهُ محشور گردد .

پس باید که در روز عاشورا آدمى مشغول کارى از کارهاى دنیا نگردد و مشغول گریه و نوحه و مصیبت باشد و امر کند اهل خانه خود را که تعزیه آن حضرت را بدارند و مشغول ماتم باشند چنانکه در ماتم عزیزترین اولاد و اقارب خود مى باشند و در آن روز امساک کند از خوردن و آشامیدن بى آنکه قصد روزه کند.

در روز عاشورا آذوقه در خانه ذخیره نکند و نخندد و مشغول لهو و لعب نگردد .

هزار مرتبه بر قاتلان آن حضرت لعنت کند و بگوید اَلّلهُمَّ الْعَنْ قَتَلَهَ الْحُسَینِ علیه السلام

خواندن زیارت عاشورا همراه با صد لعن و سلام و علقه.

در المراقبات آمده که در روز عاشورا تا عصر خوردن ، آشامیدن و حتی سخن گفتن ( مگر آنکه لازم باشد ) و همچنین دیدارهایتان را ترک کرده و آن روز را روز گریه و اندوه خود قرار دهید.

همچنین احتیاط بر پرهیز از روزه گرفتن در روز عاشورا است  ولی از خوردن و آشامیدن تا عصر باید خودداری کند و آنگاه چیزی بخورد یا بیاشامد به جهت اینکه امام حسین (علیه السلام ) و یارانش در عصر عاشورا از غصه های این دنیای پست رهایی یافتند و در هنگام عصر سعادتمند شده و به مطلوب خود که دیدار با خداوند بود رسیدند.

به کوشش: امیرمحسن سلطان احمدی

منابع تحقیق:

اقبال الاعمال سید بن طاووس

کلیات مفتاتیح شیخ عباس قمی

کلیات مفاتیح نوین آیت الله العظمی مکارم شیرازی

کلیات مفاتیح الجنان استاد انصاریان

المراقبات آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme
error: Content is protected !!